個人檔案Life goes on >_< Fightin...相片部落格清單更多  |  工具 說明 |
Life goes on >_< Fighting!!!!back to my real world ~~
thanks for ur comment "saranghae"
4月21日 มาอัพหน่อยไม่ได้มาเขียนอะไรในนี้นานแล้ว เมื่อวานไปช่วยงานป้าที่วัดโพธิ์ ในแอลเอ แง่มเสือกเป็นหวัด ก็เลยรู้สึกไม่ค่อยดี แต่งานก็ผ่านไปได้ด้วยดี แต่กรูนี่สิจบไม่ดี จบด้วยการกลับบ้านมานอนตั้งแต่ทุ่มนึงถึงเจ็ดโมงเช้า เค้าไปกินเลี้ยงกันก็อดแดรก อดไปกะเค้า เพราะกินยาเสร็จก็ไม่รู้สึกตัวอีกเลยยกเว้นตอน พี่โทรมา น้องโทรมา ป้ากลับมา ก็ขานรับ ค่า ขา แล้วก็กลับไปหมดสติต่อ ฮึๆ แต่ตื่นมาก็ยังไม่หายดี แมยังเบลอๆอีกต่างหาก เข้าห้องน้ำ กระดาษทิชชู่หมดจะเปลี่ยนกระดาษทิชชู่ก็ถอดที่ใส่ทิชชู่มาแล้วก็โยนลงถังขยะซะงั้น แทนที่จะเอาแกนเปล่าทิ้ง เง้อ~~ เบลอ -_-!! สาเหตุที่เป็นแบบนี้ก็เพราะว่านอนไม่พอ เพราะก่อนหน้าวันงานก็ช่วยป้าเตรียมกับข้าว ถึงตีสองกว่า กว่าจะกลับมา กว่าจะนอน แล้วต้องตื่นอีกทีตีห้าครึ่งมาอาบน้ำเตรียมตัวไปวัด แง่ม ~~ง่วง เป็นหวัดเลย
ชีวิตที่นี่ถึงจะน่าเบื่อไปนิดแต่ก็โอเคดีนะ ถึงจะคิดถึงเกาหลีแต่ตอนนี้ก็พอทำใจได้แล้ว แล้วก็เริ่มคิดว่าอยากจะมาอยู่ทีนี่สักพักดีไหม เฮ๋อๆ ไม่รู้ดิ เรื่องของอนาคตเนอะ เกาหลีอยากกลับไปอีกก็จริงแต่ถึงได้มีโอกาสอยู่ก็อาจจะไม่อยู่ ไม่ชอบอยู่ในตึกว่ะ ชอบอยู่บ้านมากกว่า ที่นี่บ้านแง่ม น่ารัก สวยๆทั้งนั้น ยิ่งไปแทบคนรวยอยู่นะ ยิ่งแบบว่า บ้านสวย หรูหรา ...ก็ได้แต่มอง ฮ่าๆ
ตั้งแต่มานี่พอใครรู้ว่าเราเรียนเกาหลีเค้าก็มว่าทำไม เราก็ตอบเหตุผลขำๆไปว่าชอบผู้ชายเกาหลี แต่ทุกครั้ง absolutely ทุกครั้ง ไม่มีใครบอกเลยว่าผู้ชายเกาหลีดี มีแต่บอกว่าผู้ชายเกาหลีไม่เห็นดีเลย อย่าไปเอาดีกว่า แต่ตอนเราไปอยู่เกาหลีมาเราก็ไม่ค่อยเจอผู้ชายเกาหลีที่ไม่ดี (หรือเพราะกรูไม่เคยสนิทกะมานวะ ฮ่าๆ) แต่ก็อาจจะจริง ผู้ชายเกาหลีอาจจะไม่ดี ยกเว้นหุ่นกะหน้าตา (บางคน) แต่คนเกาหลีที่เราชอบมีคนเดียวเท่านั้น หมดจากนี่ก็ไม่มีอ่า ที่เหลือก็ชอบเพราะ แม่งเท่ห์ดี ฮ่าๆ แต่จริงๆนะ คนไทยที่นี่ไม่มีใครบอกว่าคนเกาหลีดีเลย สักคน..ก็ไม่มี พี่เจ้าของร้านที่เราไปทำงานด้วยเค้าก็บอกว่าเคยมีเพื่อนผู้ชาย คนเกาหลี มานบอกพี่ว่า อยากมีแฟนที่แค่กระดิกนิ้วก็มาหาอ่ะ... แบบนั้นใครจาไปเป็นแฟนเมิงวะ ....หรือ จะมี อิอิ
เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ที่ไทยทาวน์มีงานสงกรานต์ใช่มะ วันนั้นอ่ะ โคตรรรรรรรร จะร้อนเลยอ่ะ แต่มาณ วันนี้อากาศแง่มเย็นสราด นี่ก็อาจจะเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้อิชั้น เป็นหวัด ... โอย มึน
ไปกินยาดีกว่า แล้วว่างๆจะมาอัพใหม่...^^y 12月30日 หิมะตก드디어 눈 왔당~~~~หิมะตกแล้ววววว ตกแบบทั้งวันทั้งคืนนนน ดีใจในที่สุดก็ได้เห็นพื้นดินสีขาววว
ขาวโพลนขาวโพลน สวยโคตรรรรรรร ไอ่หน่องไม่น่ารีบกลับเลย ฮือๆๆๆ จะได้มาปั้นตุ๊กตาหิมะด้วยกาน ดีใจๆๆๆ
แต่ออกไปข้างนอกถ้าไม่ใส่ถุงมือนี่ ตาย~~~เท้าก็เย็น มือก็เย็น หูก็เย็น เย็นมากๆๆๆ
วันนี้ตอนเย็นก็หนีไปนั่งดูหิมะตกคนเดียวบนห้องอ่านหนังสือ สงบดี หิมะมานเบา ตกก็ไม่มีเสียงเหมือนฝน
บางทีจะตกก็ไม่ตก โดนลมพัดปลิวกลับขึ้นไปข้างบน หล่นลงมาก็ค่อยๆร่วง
ลอยลงมาเรื่อยๆ ดูแล้วมีความสุขจัง แต่... เหงาตรงที่ไม่มีคนนั่งดูด้วยนี่หล่ะว้า หาไม่ได้ ฮ่าๆ สนุกดี ถ่ายรูปมันส์ไปเลย
แต่ด้วยความหนาวก็เลยกลายเป้นกรรมของกระเพาะเราไป เพราะว่าหนาว ก็เลยไม่อยากเดินออกไปกินข้าว
ก็เลยเสร็จรามยอนหรืออ่าม่า เอ้ย มาม่าเกาหลีอ่ะแหล่ะ ทั้งที่จริงๆไม่ค่อยชอบแต่นะก็มานหนาวอ่ะ
พร่งนี้จาปีใหม่แล้ว จำได้ว่าปีที่แล้วตอนสี่ทุ่ม เรานั่งดูทีวีช่องของเกาหลี เค้าเค้าท์ดาวน์กัน
แต่ที่บ้านเรายังสี่ทุ่มอยู่เลย ปีนี้เราก็ได้แฮปปี้นิวเยียร์ก่อนคนที่เมืองไทยสองชั่วโมง
อุอุแต่ยังไม่รู้เลยว่าจะไปไหนดีพรุ่งนี้ รู้แต่จะเข้าโซลหล่ะ ~~~ 9月25日 หยุดยาว เปิดเทอมก็ไม่ค่อยได้ทำอะไรมาก
แต่พอดีนี่เป็นวันหยุดยาวของเกาหลี
หยุดตั้งห้าวันเสาร์ถึงพุธเพราะเป็นวันชูซอก
เค้าพากันกลับบ้านนอกเอ้ย กลับไปรวมญาติกัน
แล้วพวกเราก็เลยเหงาอยู่ที่นี่ ไมมีไรทำ
แต่พอดีว่าที่ที่เราเรียนเค้ามีกิจกรรมให้ร่วมก็เลยเอาซะหน่อย
วันศุกร์ก็ไปดูการแสดงเกาหลีมาก็คล้ายๆคราวที่แล้วที่ไปดู
แต่ก็สนุกแล้วก็สวยดี คอสตูมสวย ฉากอลังการ
นักแสดงหน้าตาดี ฮ่าๆๆ ก็ดี แล้ววันเสาร์เค้ก็มีพาไปเที่ยวสวนสนุก
ไม่ฟรีค่ะแต่ก็ถูกกว่าไปเองอ่ะ ไปเอเวอร์แลนด์ นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่มาที่นี่
แต่มาคราวนี้เค้าตกแต่งในตีมHappy Halloween น่ารักดี ชอบมากเลยอ่ะ
มีเรื่องตลกของหน่องมาเล่าก็ตอนหน่องเล่น ดับเบิ้ล ร็อกสปินอ่ะ
หน่องลืมถอดรองเท้าแล้วตอนมาหมุนๆอ่ะ
เราก็ยืนดูอยู่แล้วเราก็เห็น แท่งอะไรสักอย่างลอยออกมา
ตอนแรกเรานึกว่าร่ม เราก็เห็นมานลอยลงมาอันนึง
สักพัก มีอีกอันนึงลอยตามมา
เราว่ามานก็คงไม่ใช่ร่มแล้วล่ะ
และเมื่อดูดีๆแล้วเราก็พบว่าเป็นรองเท้า
และรองเท้าคู่นั้นมานก็เหมือนกับของหน่องเลย
โอ้ว โน้ว ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
โชคดีที่ตอนที่เลยคนยังไม่เยอะเท่าไหร่
ตอนที่รองเท้าหล่นนั้นมานเลยไม่ได้ไปฟาดหัวใคร
แล้วก็ไม่น่าอายมากเพราะคนมีนิดเดียวจริง โชคดีไป อิอิอิ
ตอนกลับมาก็เหนื่อยเหมือนกันแล้ววันที่ไปก็ดันเป็นวันนั้นของเดือนอีก
ทรมานนิดๆ ฮ่าๆ แต่ก็สนุกกับการถ่ายรูปมากเลยอ่ะ
กล้องเราใช้ไปใช้มารู้สึกว่ามานไม่ค่อยดีแล้วก็ใช้ยากด้วย เซ็งเจงๆ
(นี่ใช้มาเป็นปีแล้วเพิ่งรู้ ฮ่าๆ)
กลับมาปวดหัวมากเลยอาบน้ำกินยานอน คืนนั้นเพื่อนก็เลยแอบ
(ความจริงไม่ได้แอบหรอก แต่เราหลับไปแล้ว)
ไปเที่ยวไนท์คลับในเมือง ไม่ใช่ในโซล
แต่เพราะคนที่ไปด้วยไม่ใช่นที่ถูกใจเพื่อนก็เลยบอกว่าไม่ค่อยสนุก
ดีแล้วที่เราไม่ได้ไปอิอิอิ
ก็อยากไปเหมือนกานนะ
แต่วันนั้ไม่ไหวเจงๆ วันต่อมาเราก็พักผ่อนซะ
แล้วก็หาเรื่องเที่ยวต่ออีก
เราชวนตรองไปเที่ยวโซลตอนกลางคืน
พอวันต่อมาก็ไป ไปกันสองคน เปรี้ยวมาก
ไปอินซาดงก่อน
แล้วก็ต่อที่มยองดง
แล้วเดินหลงไปนัมแดมุน
เลยกลับมาตั้งหลักที่ร้านกาแฟแถวมยองดง
นั่งถ่ายรูปกันในร้านเป็นชั่วโมง
แล้วก็ขึ้นแท็กซี่ไปทงแดมุน
อยู่ที่นั่นจนเช้า แต่กว่าจะเช้า
เลยฆ่าเวลาด้วยการเข้าไปเช่าโรงหนังส่วนตัวดูกันสองคน
เรื่องอะไรหว่า จำไม่ได้
ไม่ค่อยได้ดูเพราะง่วงเลยหลับซะงั้น ฮ่าๆ
พอหนังจบก็ตีห้า เค้ไล่เลยต้องออกมา อิอิอิ
ไปนั่งงง่วงต่อแวนั้นสักพักก็หาทางไปขึ้นไฟใต้ดินแล้วก็กลับหอ
ก็ดี แต่เพราะช่วงที่มามานเป็นชูซอกเลยไม่ค่อยมาคนเท่าไหร่
เลยดูไม่คึกคัก เสื้อผ้าก็ไม่ค่อยสวย งั้นๆอ่ะ ไม่ค่อยได้ซื้ออะไร
หมดไปกะของกินแล้วก็ไปเกะ กับ โรงหนังนั่นแหล่ะ กลับมาหมดตรูด
8月27日 MympNow i really like (or mayb love) hehe the music band called "Mymp" from Phillipines. i like the singer's voice so much. Most of their songs are covered from others singer (eng song and phillipno song). Their songs are guitar acoustic and easy listening. If u want to listen to their songs you can go to www.imeem.com and use keyword "mymp" just listen by urself mayb u'll love their songs.hehehe 8月23日 ใกล้เปิดเทอมแล้วในที่สุดเราก็ผ่านช่วงเสองเดือนที่ไร้การศึกษา (เอ๊ะ) และไร้เพื่อนฝูงมากมาย อีกเพียงไม่กี่วันเราก็จะได้เจอเพื่อนใหม่แล้ว แต่ก็ยังคิดถึงเพื่อนเก่าอยู่
ช่วงปิดเทอมไม่ค่อยได้ไปไหนเท่าไหร่ แต่ก็ได้เที่ยวอะไรที่น่าสนใจ อย่างเทศกาลโคลน ไปชอปปิ้งคังนัม (น่าสนใจมากเลย.. มั้งฮ่าๆๆ)
แล้วล่าสุดก็ได้ไปเที่ยวโซล และได้ไปนอนค้างที่บ้านชุคคาด้วย สนุกมากเลย แล้วก็ดีใจมากเลยที่ชุคคาชวนไปนอนบ้านด้วย ฮรี่ๆๆ
เรื่องราวไปเที่ยวโซลก็อยู่ในอัลบั้มรูปล่ะนะ
ช่วงปิดเทอมมีทักษะหลายอย่างเพิ่มขึ้นแล้วบางอย่างก็ลดลงอย่างน่าเศร้าใจ ที่เพิ่มอย่างเห็นได้ชัดมันก็น่าจะเป็นเรื่องการทำอาหารอ่ะนะ
เพราะถ้าจะให้ซื้อกินทุกมื้อทุกวันมานก็ไม่ไหว เปลืองแถมไม่ใช่อาหารไทยด้วย แต่ด้วยเดชะบุญของข้าพเจ้า น้องสาวสุดสวยก็เตรียมเครื่องเคียงอาหารสำเร็จรูปมากมาย
มาในยี่ห้อโลโบ้ ส่งโดยบุพการี บินข้ามทะเลมาที่เกาหลี แล้วมาเกยที่ปากเรา แต่.. ก่อนจะเกยปากอิชั้นได้เนี่ยคงต้องผ่านกรรมาวิธีมากมาย เข้าใจใช่มะ
ซึ่งนี้ก็คือที่มาของทักษะที่เพิ่มขึ้น เราต้องหยิบนั่นปรุงนี่เพราะโลโบ้ก็ไม่ได้อร่อยถูกปากมาจากซองหรอก มานต้องผ่านมือเราไปก่อนึงจะถูกปากได้
แต่กว่าจะได้กินข้าวมื้อนึงนี่ก็นานไม่ใช่น้อย แต่ก็นะ อร่อยกันไป (อย่าคิดจะถามว่ากินได้เหรอ หรือกินแล้วต้องไปโรงบาลหรือเปล่า ไม่ต้องถามเลย
เพราะไม่ได้เป็นอย่างนั้นแน่นอน ขอบอกด้วยความมั่นใจอิอิ
แต่ทักษะที่หดหายไปอย่างน่าหดหู่ก็คงจะเป็นเรื่องภาษาเกาหลีที่ไม่ได้ใช้สักเท่าไหร่ในช่วงปิดเทอม ทำให้ต่อมภาษาเกาหลีตอนนี้หยุดการเจริญเติบโต
นี่เป็นเรื่องใหญ่ น่ากลัวใช่มะ เดี๋ยวเปิดเทอมให้ได้เจอผู้ชายเกาหลีก่อนเหอะ แง่มจะ... คุยให้ลิงหลับเลยฮ่าๆๆๆ
แต่ก่อนจะไปคุยกะหนุ่มๆเกาหลีได้เนี่ยก็ต้องซ่อมต่อมเข้าสังคมของตัวเองก่อน เพราะปิดเทอมไม่ค่อยได้เจอหรือมีปฏิสัมพันธ์กะใครสักเท่าไหร่นอกจาก เพื่อนlove
ตรอง หน่องและ สาวน้อยแทมมี่ สาวเวียดนาม ผู้เลอโฉม อุอุอุ แต่ไม่เป็นไรต่อมนั้นจะหายในเร็ววัน เพราะเรามีระบบการฟื้นฟูที่ยอดเยี่ยม อิอิอิ
ต่อมา มีเรื่องที่เคยคิดๆว่าจะเขียนหลายทีละ เพราะอยู่นี่มาก็มีหลายอย่างให้เห็น เกี่ยวกับคนเกาหลี
อย่างแรกที่จำได้ขึ้นใจเลยว่าเป็นเรื่องที่อยากเขียนมากก็คือ คนประเทศเนี้ยมันบ้ากระจก ไปที่ไหนที่ไหน ก็จะเห็นกระจกบานใหญ่ๆวางอยู่ อย่างในหอสมุดเงี้ย เป็นกระจกเงานบานใหญ่ สองบาน เลยห้องสมุดม.เรามีป่ะ จำไม่ได้ นอกจากหอสมุดก็มีในที่กดตังค์ มานจะเป็นห้องใหญ่ๆมีเครื่อง ATM
หลายๆเครื่องแล้วก็มีกระจกบานใหญ่ๆตั้งอยู่ข้างหลัง เอาไว้ทำไมน้า แล้วในห้องส้วม คุณนั่งลงฉิ้งฉ่อง เงยหน้าไปข้างหน้าก็จะพบกระจกบานเล็กๆติดอยู่กับบานประตูตรงหน้าคุณ
สงสัยสาวๆแต่งหน้าไป ฉิ้งฉ่องไปด้วย เค้ามีกระจกเยอะกว่าบ้านเราจริงๆ
เรื่องอื่นไว้จะมาเล่าทีหลังละกาน วันนี้พอก่อน เดี๋ยวต้องไปทำกับข้าวกินอิอิ
ตบท้ายนิดนึงอีกอย่างจากร้านparis baguette มาให้ดู อันนี้เราก็ชอบ อร่อยๆๆๆๆ
7月23日 paris baguetteความสุขกับการได้ลิ้มรสขนมอรอ่ยนี่มันช่างวิเศษจริงๆเลย paris baguette มานเป็นภาษาฝรั่งเศสอ่านไม่ถูกอ่ะ ฮุๆๆไปอ่านเอาเองนะ ปารีส บาเกตมั้ง อิอิ และขนมที่ผลิตโดยร้านนี้อ่ะ ก็ต้องลองด้วยตัวเองเท่านั้นถึงจะซาบซึ้งกินใจ วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ปากของเราได้รับรู้ถึงความสุขอันแท้จริง ฮ่าๆๆๆ จะเพราะอะไรซะอีกเล่าถ้าไม่ใช่ก้อนเอแคลร์นุ่มๆที่มันสัมผัสกับลิ้นของเราแล้ว มันก็ละลาย ละลายรวมไปกับครีมรสไม่หวานมาก สีขาว นุ่มปาก ถึงจะไม่มีกลิ่นของครีมแต่กลิ่นของขนมปังก็หอมนิด สะกิดจมูกให้ตื่นตัวทำงานไปพร้อมกับลิ้นที่รับรสอันแสนหวาน อ๊ออยยยยยย อร่อยเจงๆ นอกจากเอแคลร์ แล้วก็ยังมีขนมปังอีกอย่างที่เป็นขวัญในใจ ของเรา จำชื่อไม่ได้อ่ะ รูปก็ไม่มีเพราะกินไปหมดแล้วแฮะๆ มันเป็นครัวซองต์ที่ผ่ากลาง ปาดครีมขาวนุ่มนั้นลงไป วางทับด้วย กีวี ส้มแต่ถ้าจะให้ดีอยากให้ร้านนี้เค้าวางองุ่นแทนมะเขือเทศ จะดีกว่านี้ ฮึๆ อีกอย่างที่อร่อยไม่น้อยหน้ากันเลยนี่ก็คือ cream cheese cake โอ้โอรายนี้อย่าให้ได้กินเลย ทำไมน่ะเหรอ ฮึๆ ก็จะอร่อยน่ะสิ ฮุ๊ ถามได้ ขนมปังไส้ชีสสสสสสส กินแล้วซี๊ดดดดดดดดดด ได้เหมือนคนเกาหลีเลย ฮ่าๆๆๆๆๆ ขนมที่นี่อร่อยมั่กๆ ถึงอาหารบางอย่างอาจจะไม่ค่อยถูกปาก แต่ก็ยังมีขนมอร่อยให้ได้กินแล้วอมยิ้มอยู่ อิอิ ถึงไม่มีอะไรทำแต่ถ้าได้กินขนมอร่อยๆบ้างก็พอทำให้วันว่างๆมีความสุขได้เหมือนกัน กิ้วๆ 7月6日 friend foreverมาตอนนี้ เพื่อนๆAUF ก็กลับไปกานเกือบหมดแล้วเศร้ามากทุกครั้งที่ต้องบอกลาใคร
โดยเฉพาะกับเพื่อน AUF เพราะ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เราจะได้พบกันอีก ต่างคนต้องกลับไปยังโลกของตัวเอง
เราเองวันนึงก็ต้องกลับเหมือนกัน แต่ช้ากว่าคนอื่น เพราะฉะนั้นก็ต้องนั่งฟังคำบอกลา bye bye จากทุกคน
แล้วก็ได้แต่ร้องไห้
แต่ช่วงเวลาสี่เดือนที่ผ่านมา มันเป็นช่วงเวลาที่สุดแสนจะวิเศษ
เพราพวกเราเข้ากันได้ดี เราเล่นด้วยกัน พูดคุยกัน ทำอะไรหลายๆอย่างด้วยกัน
กินข้าวด้วยกัน ไปเที่ยวด้วยกัน ร้องเพลงด้วย มีแต่ช่วงเวลาที่แสนวิเศษ
น่าจดจำเป็นที่สุดเลย อิอิ นอกจากนี้ยังคุยกานเรื่องhot hot ด้วย เรื่องนั้นๆๆอ่ะ อิอิ
นอกจากความรักความผูกพันธ์ที่เรามีให้กัน เราเองก็ได้ฝึกภาษอังกฤา และก็คิดว่ามานพัฒนาขึ้นมากเลย
เค้าเรียกว่าผลพลอยได้
จะว่าไป จาไม่ให้เศร้าได้ไง ตื่นเช้ามาเข้าห้องน้ำก็เห็นเพื่อนยืนแปรงฟัน บางครั้งก็อาบน้ำด้วยกัน
บางทีก็เดินไปเรียนด้วยกาน เรียนก็เรียนด้วยกานอีก เรียนเสร็จก็กินข้าวเที่ยงด้วยกานอีก แล้วก็เรียนด้วยกานอีก
แล้วก็กินข้าวเย็นด้วยกานอีก กินเสร็จก็เล่นด้วยกานอีก เรียกว่าสี่เดือนนี่เห็นหน้ากันเกือบจะทุกวัน
ความรู้สึกแรกที่กระแทกใจเลยก็คือ ใจหาย เมื่อเพื่อนๆกลับไป แล้วไม่ได้กลับมาเจอกานอีก
ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
บล็อกของจีแนน เขียนไว้อ่านแล้ว ชอบจริงๆ นั่นก็บอกทุกอย่างที่เรารู้สึก ทุกคนรู้สึกเหมือนๆกันนะเราว่า
from jinan's blog----http://www.livingblossoms.blogspot.com/
Tomorrow
550 am-take the call-van from uni to bus terminal 630 am- 2 1/2 hour bus ride to Incheon airport 9 am - check-in and wait 1135 a.m. Will be peering out the window, waving goodbye to a country which has been home for me for the past four months. Saying adios to kimchi and kimbap. They will not be missed. But saying annyong hi gyeseyo to my new found friends, is another thing. They will definitely be missed. Imagining not seeing them anymore feels weird as we have been spending time together every day for the past 16 weeks. Imagining not sleeping on the same bed, or eat the same food, or meeting the same familiar faces, will be hard to do because every minute, for the past four months, i have been doing just that. Its hard and difficult for all of us but that's just the way life is.We live and we learn. We have our fair share of sadness and goodbyes. We have our good days and bad days. What we must cherish is the lessons we learn, the friendships we gained and lastly, the memory that remains. At the end of the day, memories of times gone by, is all that you have left that's truly your own. So to all my friends here, we made some pretty good memories together, keep in touch and take care. You will be missed. แต่อย่างนึงที่อยากให้รู้สึกไว้ตลอดคือเราเป็นเพื่อนกันแล้ว เธอเป็นเพื่อนชั้นแล้ว เพราะฉะนั้นเราก็จะต้องเป็นเพื่อนกานตลอดไป ใช่ไหมล่ะ อิอิ
อยากเขียนเป็นภาษาอังกฤษบ้างเหมือนกานนะเนี่ย ฮี่ๆๆๆ
-------------------------------------------------
|
||||||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||||||||||
|
|
